سلام بر اهل سلام :

در آن نفس که بمـــــیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

اَلسَّلامُ عَلَیکِ یا بِنْتَ وَلِّی ِ الله ِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یا اُختَ وَلِّیِ الله ِ ،
اَلسَّلامُ عَلَیکِ یا عَمَّةَ وَلِّی ِ الله ِ ، اَلسَّلامُ عَلَیکِ یا بِنْتَ مُوسَی بن ِ جَعفَر ٍ (ع)

با خودم قرار گذاشته بودم که سال87 رو در کنار حرم حضرت معصومه (س) آغاز کنم ، تا سال جدیدم با نام و یاد بی بی دوعالم متبرک بشه ، با همه ی امیدی که به این سفر داشتم ، نتونستم سال جدید رو در کنار این بانوی بزرگوار آغاز کنم . تا امروز بخاطر این ناکامی که نصیبم شده بود ، خیلی ناراحت بودم . هم اکنون که این پست رو دارم براتون ارسال میکنم خیلی خیلی خوشحالم ، میدونید چرا ...؟؟؟ آخه یه سفر بهتر از اون نصیبم شد و قراره به امید خدا ،دَم این دل آلوده به گناه ؛ مملوء از هوای ملکوتی سحرگاه آستان علی بن موسی الرضا (ع) بشه تا باز دَمش ، زنگارها و آلودگی های انبار شده از سال گذشه باشه ، اعضاء و جوارحم مشتاق آنند که با نوشیدن جرعه ایی از آب سقا خونه اش خودشون رو تحت پوشش بیمه ی علی بن موسی الرضا (ع) درآوردند. اگرچه کالبد مادیم خودش رو در حرم حضرت معصومه (س) حس نکرد ، اما یقین دارم که دلم اونجا بود ، پس مجبورم دلم رو به سمت خراسان بچرخونم تا این دل ناچیزم در همین آغاز سال در خط واصل دو گنبد طلایی این خواهر و برادر قرار بگیره...