در وداع آخرم حزن تو دارم در سرم..... مثل اجدادم دچار ذکر مادر مادرم

سلام بر اهل سلام :
هر جمله ایی را که نوشتم نتوانستم غم یک مرد مظلوم را برای شما بیان کنم . شاید هیچ وقت هم نتوانم با ذهنی که هرگز قدرت درک و تصور آن غربت را ندارد ، قلمی را برای بیان آن مظلومیت به حرکت درآورم . اما اشک چشمم و ناله های دلم می خواهد غربت و مظلومیت مرد جوانی را نشان دهد که حتی در منزل خویش و در کنار همسرش هم غریب بود و در لحظات آخر عمرش شاهد مجلس رقص و پایکوبی بود که به دستور همسرش برپا شده بود.
شاید بتوانم با بیان این مطلب که " جنازه مطهرش سه شبانه روز در پشت بام منزلش بود و تنها در این دنیا کبوترانی به یاد حضرت بودند که پرهایشان را به روی پیکر مطهر حضرت گشوده بودند تا بدن بی جان فرزند فاطمه (س) را از آفتاب سوزان نجات دهند . " ذره ایی از مظلومیت نهمین حجت خدا ، ابو جعفر الثانی محمد بن علی بن موسی الرضا علیهما السلام را بیان کرده باشم .در 29 ذی القعده سال 220 هجری قمری ، عرش الهی به لرزه در آمد و باز هم یک امام دیگر به یاد غم " مادری پهلو شکسته " ناله سر داد و با این غم آخرین لحظات امامت 17 ساله اش را در سن 25 سالگی به پایان رسانید .

شهادت مظلومانه ی امام جواد (ع) را تسلیت عرض میکنم

زیر سایه ی رحمت حق
یا علی مدد